NEMRUTUN ETEKLERİNDEKİ KASABAMIZ KASABANIN ADI : GÖLBAŞI BAĞLI OLDUĞU İLÇE : Güroymak BAĞLI OLDUĞU İL : Bitlis NÜFUSU : 7 300 (2000 Sayımına Göre) HANE SAYISI : 831 YÜZÖLÇÜMÜ : 85 KM2 COĞRAFİ KONUM : Gölbaşı Kasabası, doğuda Tatvan kuzeyde Ahlat İlçesi güneyde Güroymak İlçesi batısında Muş İli ile çevrilidir. Kasaba ile İlçe arası 10 km’dir. BİTKİ ÖRTÜSÜ : Kasaba kurulduğu yıllarda oldukça ormanlık bir bölge ve özellikle meşe ağaçları ile kaplıymış. Bilinçsizce ve denetimden uzak yapılan kesimler sonucunda orman örtüsü kaybolmuş. Kasabanın oldukça uzak bölgelerinde bozuk maki şeklinde meşe ağaçları bulunmaktadır. Kasaba Halkının yakacak olarak çevredeki ağaçları ana kaynak olarak görmeleri ağaç ve orman sevgisinin olmayışı bitki örtüsünden yoksun bir alan olmaya yüz tutmuş bir durum görünmektedir. AKARSU VE GÖLLERİ : Kasaba kaynak suları bakımından oldukça zengindir. Sulamada kullanılan kaynaklar mevcuttur. Göl olarak büyük göller yoktur. Sadece kasabanın aldığı küçük bir sulama göleti vardır. Nemrut Dağında Tatvan İlçesi hudutlarında kalan Nemrut Krater Gölü bulunmaktadır. KASABANIN TARİHÇESİ: Kasabanın kurulması 120 yıl evveline uzanmaktadır. Osmanlı-Rus Savaşı’ndan sonra İlin Mutki İlçesinden gelenler tarafından kurulmuştur. Kasabanın ilk adı olarak “İRON” ve kuran kişinin de Hacı Necmettin Ağa olduğu bilinmektedir. Daha sonraki yıllarda kasabaya Mutki’den ve Sason İlçelerinden buraya göçenler Hacı Necmettin Ağa’dan burayı satın alarak yerleşmişlerdir. Kasabada tarihi eser niteliğinde mezarlık ve bir de kilise olduğu bilinmektedir. KASABANIN YÖNETİMİ: Kasaba 26 Mart 1989 seçimlerinde belediye statüsü almıştır. Kasaba Gültepe, Köşk, Şenkaya, İstasyon ve Yeni Mahalle olmak üzere beş mahalleden oluşmaktadır. Kasabada bir belediye binası bulunmaktadır. Beş tane mahalle muhtarı bulunmaktadır. NÜFUS : Kasabanın etnik yapısı ve kökeni çok karışık bir yapıya sahiptir. Kasabada birden fazla dilde anlaşma sağlanmaktadır. Kasabanın nüfusu her geçen gün yeni göçlerle artmaktadır. 2000 sayımına göre 7000 kişi bulunmakta hane olarak 831 olduğu bilinmektedir. Nüfus planlamasına yönelik çalışma yoktur. GEÇİM KAYNAKLARI: Kasaba Halkı genellikle tarım ve hayvancılıkla geçinmektedir. Tarımla uğraşanlar mevsimlik sebze üretiminin dışında tütün, şekerpancarı, patates, soğan ve tahılları üretmektedir. Kasabanın geçim kaynakları arasında tütün ekimi birinci sırayı almaktadır. Toprakların büyük çoğunluğunda sulu tarım yapılmakla birlikte tarım alanları tam anlamıyla kullanıldığı söylenemez. Hayvancılık olarak daha çok küçükbaş hayvan olarak koyun,keçi büyükbaş hayvanlardan inek, öküz ve manda beslenir. Ayrıca kendileri için kümes hayvanlarından tavuk, ördek, kaz ve hindi beslendiği görülmektedir. KÜLTÜREL-SOSYO EKONOMİK DURUMU: Kasabada halka hizmet veren dört tane bakkal, kahvehane, sağlık ocağı ve jandarma karakolu ile belediye bulunmaktadır. Kasabanın etnik yapısını aşiretler oluşturur. Bunlar Şigo, Mutki, Çukuri ve Çingenelerdir. Şigo aşiretine mensup kişiler kasabada çoğunluğu oluşturur. Halkın çoğu Şafii mezhebindendir. Dil olarak genellikle Arapça ve Kürtçe konuşulur. Okuma-yazma oranı çok düşük almakla birlikte halkın okula ilgisi gittikçe artmaktadır. Kasabada iki ilköğretim okulu bulunmaktadır. Evler genellikle tek katlı ve taştan yapılmıştır. Son zamanlarda iki katlı evlerin yapıldığı da görülmektedir. Aileler kalabalık olup evlilik sonu ayrılmalara rastlanmaz. Emniyet açısından son zamanlarda sakin bir durumdadır. Yardımlaşmaya çok önem verilir. EN YÜKSEK VE EN DÜŞÜK ISI DERECELERİ Kış aylarında : - 10 , 0 derece Yaz aylarında : 20- 40 derece Ortalama Sıcaklık : 12 derece